Szczepionka przeciw różyczce

Różyczka jest kolejną chorobą zakaźną, charakterystyczną dla wieku dziecięcego. Za wywołanie różyczki odpowiedzialny jest wirus z rodziny Togaviridae oraz rodzaju Rubellavirus. U dzieci choroba ma stosunkowo łagodny przebieg. Większe zagrożenie stanowi dla kobiet w ciąży.

Pierwsza zarejestrowana szczepionka przeciw różyczce zawierała żywe, atenuowane szczepy wirusa. Miało to miejsce w USA na przełomie lat 60-tych i 70-tych XX wieku. Niedługo potem podobną szczepionkę zarejestrowana w Europie. Zawierała ona inny szczep wirusa. Badania nad skutecznością tej szczepionki doprowadziły do kilku modyfikacji w jej składzie. Obecnie wszystkie szczepionki przeciw różyczce zawierają ten sam szczep wirusa Wistar RA 27/3. Występuje on w formie żywej, atenuowanej. Szczep tego wirusa wyodrębniany jest z poszczególnych tkanek zarodka ludzkiego. Wśród wielu badań z wykorzystaniem różnych szczepów wirusa, wykazano, iż największą immunogennością wykazał się Wistar RA 27/3.

Szczepionka występuje w formie liofilizatu. Aplikuje się ją podskórnie. Po wstrzyknięciu dochodzi do produkcji przeciwciał IgM oraz IgG. Powstaje także odpowiedź komórkowa. Szczepionka przeciw różyczce występuje w programie szczepień obowiązkowych. Przeciwwskazaniem do podania szczepionki jest m.in. ciąża, różne infekcje, której towarzyszy gorączka bądź małopłytkowość.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *